U bent hier: Home / Jeugdzorg situationele monopolist

Jeugdzorg situationele monopolist

by J.L. de Kreek — last modified 07-02-2013 09:40
Opgeslagen onder:

Wat hebben de leden van Jeugdzorg Nederland en de Publieke Omroep gemeen? Het zijn situationele monopolisten. Bij situationele monopolisten is er een machtsverhouding waarbij er één verkoper en één koper is. De privacywaakhond CBP concludeert dat het blokkeren van cookieweigeraars niet door de beugel kan, zeker niet bij een publiek medium. Volgens het CBP is er “van in vrijheid gegeven, rechtsgeldige toestemming" geen sprake, want de publieke omroep is “situationele monopolist”.

Blijkens de eigen uitingen verlenen leden van Jeugdzorg Nederland zonder rechtsgeldig betekende akte hulp in het vrijwillige drang- of dwangkader aan jeugdigen die het volgens leden van Jeugdzorg Nederland nodig hebben. Deze hulp wordt verleend na bijvoorbeeld een melding bij de verwijsindex, overigens zonder dat de leden van Jeugdzorg Nederland -in strijd met artikel 2J van de Wet op de Jeugdzorg- van zichzelf vinden dat zij daarbij aan waarheidsvinding horen te doen.

In de brief aan de Tweede Kamer van 31 januari 2013 schrijft het College Bescherming Persoonsgegevens dat de publieke omroep door tracking cookies af te dwingen bezoekers feitelijk bij elk bezoek met hun persoonsgegevens laat betalen. Volgens de CBP kan daarbij geen sprake zijn van in vrijheid gegeven rechtsgeldige toestemming, want de Publieke Omroep is een situationele monopolist.

In termen van de Wet Bescherming Persoonsgegevens betekent dit dat er geen grondslag is voor de gegevensverwerking van artikel 8 van die wet. En wanneer er geen grondslag is, kan er ook geen sprake zijn van een gerechtvaardigd doeleinde voor de gegevensverwerking. Aldus het CBP.

Dit logische rechtseconomisch oordeel van het CBP getransponeerd naar andere situationele monopolisten leert dat burgers in verband met zorg voor kun kinderen niet in vrijheid rechtsgeldig met leden van Jeugdzorg Nederland overeenkomen kunnen, want de leden van Jeugdzorg Nederland zijn situationele monopolisten. Er is geen andere leverancier van jeugdzorg dan de leden van Jeugdzorg Nederland.

Volgens de site Webwereld benadrukt een woordvoerster van het CBP tegenover Webwereld:

dat deze conclusie geldt voor het specifieke geval van de publieke omroep. Hierbij telt mee dat de site met publieke middelen is bekostigd en de NPO een situationele monopoliepositie heeft. Een cookiemuur is in dit geval echt uit den boze.

Ook de leden van Jeugdzorg Nederland worden met publieke middelen bekostigd en hebben een situationele monopoliepositie. Dus in lijn met het oordeel van het CBP is het zogenaamde vrijwillige drang- en/of dwangkader waarin leden van Jeugdzorg Nederland hun service verlenen, uit den boze want de zorgconsument heeft geen vrije keuze.

In het algemeen wordt door ouders steen en been geklaagd over het functioneren van leden van Jeugdzorg Nederland. Medewerkers zouden ronduit grof, intimiderend en agressief zijn en zonder feitelijke grondslag minderjarigen opeisen. De kwalificatie kinderroof wordt niet zelden gebruikt door ouders. Opvallend is dat de leden van Jeugdzorg Nederland de klachten over het functioneren veelal afdoen met de redenering dat er altijd wat te klagen valt.

Share |
gearchiveerd onder:
comments powered by Disqus
Dit is Jeugdzorg