U bent hier: Home / Taskforce kindermishandeling ondersteunt kinderdiefstal

Taskforce kindermishandeling ondersteunt kinderdiefstal

by J.L. de Kreek — last modified 13-02-2015 10:40
Opgeslagen onder:

Taskforce kindermishandeling is ingesteld door de ministeries Veiligheid en Justitie en Volksgezondheid, Welzijn en Sport om bestuurders, managers en professionals nog meer tot gerichte actie aan te zetten. De leden zijn: Eberhard van der Laan (burgemeester), Diana Monissen (De Friesland zorgverzekeraar), Annemarie Penn te Strake ((college procureurs-generaal)), Lenneke Alink (Hoogleraar Forensische gezinspedagogiek), Peije de Meij (Staf Korpsleiding nationale politie), Elise van de Putte (Kinderarts), Aafke Scharloo (Klinisch psycholoog), Jan-Dirk Sprokkereef (Vicevoorzitter Jeugdzorg Nederland), Corinne Dettmeijer (Nationaal Rapporteur Mensenhandel) en Eva Kwakman (Officier van Justitie).

Allemaal zeer deskundige mensen die deelnemen aan de Taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik. Geen van geen slaat aan op de schandalige praktijken in de jeugdbescherming om minderjarigen zonder waarheidsvinding en zonder voorafgaande betekening aan de partij tegen wie de executie zich zal richten van enig als executoriale titel aangewezen stukken, uit huis te plaatsen of onder toezicht te stellen. Het lot of de verblijfplaats van al die vermiste minderjarigen is onbekend. De minderjarigen worden collectief en individueel buiten de bescherming van de wet geplaatst.

Er zijn talrijke in de media besproken rapporten van autoriteiten waaruit makkelijk blijkt dat de medewerkers van de jeugdbescherming en de Raad voor de Kinderbescherming willens en wetens niet aan waarheidsvinding doen terwijl het de bedoeling is van de wetgever dat zij zich aan de klassieke waarheidsvinding houden. Het blijkt allemaal volstrekt eenvoudig uit de wet en de parlementaire geschiedenis. Iedereen haalt de neus op voor de feiten in de kinderbescherming. Rechters, officieren van justitie, politie, psychologen, psychiaters andere experts allemaal volgen zij Jan-Dirk Sprokkereef en hun collega's in de leugens over de techniek van jeugdbescherming. Stuk voor stuk weten ze beter.

Omdat de jeugdbeschermers niet aan waarheidsvinding doen komen al die bekende zaken over de dood van Savanna en het Maasmeisje en de broertjes Ruben en Julian en de UHP van Hansje in een volstrekt ander licht te staan. Plotseling is helder waarom het allemaal mis ging met deze jeugdigen. Omdat de kinderbeschermers opzettelijk wederrechtelijk niet aan waarheidsvinding doen. Probeer het ze een keer uit te leggen. Er is nergens een ingang te vinden om de zware misdrijven van de ambtenaren in de jeugdbescherming gerepareerd te krijgen want de deelnemers aan deze walgelijke misdrijven zitten ook bij politie, en het openbaar ministerie, de rechtspraak en de ministeries.

Het is helemaal niet moeilijk een goede vorm te geven aan de jeugdbescherming. Kennelijk is daaraan geen behoefte. Er worden ingewikkelde wetten, regelingen en protocollen opgesteld die misleiden en jeugdbeschermers afhouden van wat ze moeten doen: jeugdbeschermen. De jeugdbeschermers bezitten vergaande justitiële middelen in het privaatrechtelijke kader zonder dat daar enige vorm van rechtsbescherming voor kind of ouders tegenover staat. Alles vindt met gesloten deuren plaats. Er is geen enkele controle mogelijk van de walgelijke praktijken van de jeugdbeschermers. Wie de feiten openbaart op internet wordt juridisch kapot gestalkt want dat is dan laster of smaad. Voorbeeld na voorbeeld waarbij minderjarigen, vaak baby's nog, die zonder waarheidsvinding bij ouders zijn weggehaald en eerst na de onrechtmatige UHP zijn misbruikt of mishandeld.

Omdat het niet gaat zoals het moet, moet het zoals het gaat. Keer op keer sluiten autoriteiten zich af voor de misstanden in de jeugdbescherming. De voortgaande weigering de vrijheidsontnemingen van de minderjarigen te erkennen of deugdelijke informatie te verstrekken over het lot of de verblijfplaats van de minderjarigen is bestanddeel van het misdrijf gedwongen verdwijning. Dit misdrijf is een internationaal misdrijf en strafbaar gesteld met levenslang. Meer dan honderdvijftig duizend minderjarigen worden per jaar gestalkt en belaagd door jeugdbeschermers omdat zij de latente zorgvragen willen invullen. Politie wordt uit buurten wegbezuinigd en jeugdbeschermers komen er voor in de plaats.

Niemand kan zeggen het niet geweten te hebben omdat de wet helder is en nu reeds jaar na jaar de misselijkmakende feiten aan het licht komen. De Commissie Samson, de Kinderombudsman, de Nationale ombudsman en natuurlijk gewoon de wet laten er geen enkel misverstand over bestaan dat de manier waarop de jeugdbeschermers invulling geven aan hun ambtelijke bediening zuiver onrechtmatig is en extreem crimineel. Georganiseerde ambtelijke criminaliteit van hoog niveau, misbruik van autoriteit, dood dood schuld, verkrachting, ander misbruik, het is allemaal vaste prik in de jeugdbescherming. Het taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik met al de prominenten die daaraan deelnemen dekt de zware internationale misdrijven in de jeugdbescherming af met de mantel der liefde en gaat over tot de orde van de dag.

Share |
gearchiveerd onder: ,
comments powered by Disqus