U bent hier: Home / Zionisten zijn pogromshchiki

Zionisten zijn pogromshchiki

by J.L. de Kreek — last modified 15-11-2013 10:15
Opgeslagen onder:

Wie weten wil waar de pogroms en het antisemitisme in Oost Europa vandaan kwamen moet naar de Zionisten kijken. De Zionisten zijn de pogromshchiki. Zij hebben de lokale politie aangezet tot grote en kleine pogroms. Tot eind 18e eeuw waren er geen Joden in Rusland. De grote Zionistische leider Jabotinsky die alles bepalend is geweest voor het militaire optreden van de Zionisten voorafgaande WOII predikte dat Joden slechte mensen zijn.

Iedereen wist dat de politie de pogroms organiseerde en dat de Joodse kapitalisten nooit de geringste aarzeling hadden om de politie tegen de Joodse arbeiders te gebruiken. Zij voelde er niks voor de Joodse arbeiders te mobiliseren tegen de pogroms omdat zij dan de vijanden van morgen wapende tegen de problemen van vandaag. Het separatisme van de Zionisten was de tegenpool van het Russisch Jodendom. Zionisme was de utopie van een kaste van op geld beluste fanatici. De Joden van Rusland hebben zich altijd tegen het Zionisme gekeerd.

De Joden in Rusland waren veelal arbeiders die zich aansloten bij de socialisten om middels strijd tegen de Tsaar de omstandigheden van arbeiders in het algemeen en Joden in het bijzonder te verbeteren. De Zionisten stonden aan de kant van de Tsaar en lobbyde bij de bestuurders om mee te werken aan de door de Zionisten bedachte Totaaloplossing van het Jodenvraagstuk. De Joodse jeugd keerde zich tegen het Zionisme omdat ze er niks mee te maken wilde hebben. Voorafgaande de pogroms namen de Zionisten absoluut geen deel aan het verzet tegen het regiem.

De Zionisten hadden geen belang bij verzet tegen het regiem omdat de Joodse arbeiders dan meer bescherming hadden tegen pogroms en de kans op een Exodus afnam. De meerderheid van de Joodse jongeren in Rusland waren tegen het Zionisme en wilde assimileren en emanciperen zoals in West Europa. Joodse jongeren zijn zelfs wezen rellen tegen het Zionisme. De Zionisten wilde niet assimileren of emaciperen want het zijn Diaspora Revisionisten met lust naar alleenheerschappij. De Zionisten geloofde dat de wereldpolitiek slechts door enkelen gemaakt werd en dat het de Zionisten zijn die aristocratisch bepalen. De houding van de Russische Joden tegen Joods nationalisme was antipathie.

Het Russische regiem ondersteunde het Zionisme omdat de organisatie zich toegelegd op de door de Zionisten gewilde emigratie van Joden en niks deed ten behoeve van het Joods nationalisme in het rijk. In ruil hiervoor regelde Herzl via Rotschild dat Joodse kranten de toon jegens Rusland zouden matigen. De samenwerking tussen de Zionisten en het Russische bestuur is niet goed gevallen in de Joodse gemeenschap. De Zionisten wilde hun kolonie in Palestina. Zionisme had geen aantrekkingskracht op de Joodse arbeiders. Zij trokken naar Plekhanov en Lenin en andere Russen die de Joodse arbeiders volledig steunde. Met Lenin aan de macht was er geen spoor van antisemitisme in Rusland.

De Joden verenigde zich in de Russische Sociaal Democratische Arbeiders Partij, de Bond. Het congres van de Zionisten besloot te vechten tegen de Bond. In zijn dagboeken schrijft de Zionistische leider Herzl dat oppositie tegen het Zionisme met bruut geweld wordt neergeslagen. De Bond diagnosticeerde de Zionisten als de volgende “Rattenvanger van Hamelen”. De Zionisten kregen steun van het Russisch bestuur omdat daarmee de hele arbeidsbeweging in Rusland ondermijnd werd. De Joodse kapitalisten en zionisten hadden geen enkel belang bij het veranderen van de maatschappij met uitzondering van de beperkingen ten aanzien van hun plan om Palestina te koloniseren.

Er was slecht één groepering in Rusland dat het tsarisme kon verslaan en de Joden hun rechten kon laten krijgen. Dat was de kracht van de arbeiders die door het militaire Zionisme van Ze'ev Jabotinsky, die ook de oprichter was van de eerste Bruinhemden in Duitsland, tot het einde van zijn Russische carrière met hand en tand bevochten is. Het werk van Jabotinsky, naar wie in Israël meer straten, pleinen, gebouwen genoemd zijn dan ieder ander, is altijd de strijd geweest tegen assimilatie en emancipatie van Joden en socialisme. In 1906 schreef Jabotinsky dat de arbeiders middels een sociale revolutie het antisemitisme niet konden verslaan. Terwijl de Joden altijd gesteund zijn door de arbeiders en de arbeiders in ieder geval de best gedaan hebben de pogromshchiki te stoppen. De Russische arbeider heeft de Joden niet in de steek gelaten. De revolutie bewijst het ongelijk van Jabotinsky want het leverde de Joden gelijke rechten.

Share |
gearchiveerd onder:
comments powered by Disqus